Monnik en 240 kinderen

Tegenover het prachtige klooster staat een oud vervallen pand. Hier wonen 240 weeskinderen, meisjes en jongens, vanaf een jaar of 4 t/m 18 jaar oud. Sommigen zijn wees, anderen kunnen gewoonweg niet bij hun ouders wonen, omdat daar nog steeds gevochten wordt of er totaal geen geld is om kinderen groot te kunnen brengen. De oude monnik doet wat hij kan. Hij heeft geen selectieprocedure, maar geeft alle kinderen onderdak, onderwijs en eten. Hij wordt niet ondersteund door een NGO of organisatie, maar doet alles met behulp van giften van de lokale bevolking. Het pand is oud en vervallen. De spinnenwebben hangen aan de houten plafonds. De douche bestaat uit grote bakken van beton. Vrijwilligers uit het dorp koken voor de kinderen. Vaak niet meer dan rijst met groenten. De eetzaal is te klein voor alle kinderen, dus de helft moet wachten. Slapen doen ze op de grond. Er hangt een grote foto van een nieuw pand. De monnik heeft uitbreidingsplannen, want er komen steeds meer kinderen bij en hij kan ze niet meer huisvesten. De nieuwbouwplannen zijn ambitieus. Hij is begonnen, maar heeft geen geld om het pand af te maken. Ook geld om dit pand op te knappen heeft hij niet. We overleggen waar het meest behoefte aan is, en dat is eten. Iedere dag moet hij 240 monden voeren. Omdat het voor ons onmogelijk is de juiste producten op de markt in te kopen, besluiten wij een donatie te doen van $ 150,-. Voor ons een behoorlijk bedrag, maar een druppel op de gloeiende plaat wanneer je beseft dat de dagelijkse voorzieningen per wees $ 1,5 kosten.