Medicijnen naar baksteenwereld

Dag in dag uit worden er in de pieke zon bakstenen gemaakt. Er komt nauwelijks een machine aan te pas, alles gebeurt met de hand. Het is zwaar werk, 14 uur per dag, 7 dagen per week, 6 maanden per jaar.  Bakstenen maken is in het regenseizoen onmogelijk, omdat deze uitgedroogde, gescheurde vlakte dan verandert in een grote modderpoel en het onmogelijk is de stenen te laten drogen, laat staan afbakken. Dit seizoenswerk wordt gedaan door migranten uit de bergen. Medische zorg is hier ver te zoeken en het werk moet tenslotte gewoon door, dus een wondje laat je gewoon lekker zitten onder een dikke laag klei. We zien overal grote ontstekingen en abcessen en besluiten met de gids naar het ziekenhuis te gaan om daar in de apotheek  voor $ 150 basismiddelen in te slaan. Van doosjes paracetamol tot diarreeremmers, pleisters en betadine.  De medicijnen worden verdeeld over de verschillende ‘dorpjes’, waar het hoofd van het dorp uitleg krijgt over het gebruik. Tevens worden alle medicijnen geregistreerd in een schriftje en wordt hen gevraagd uitgifte bij te houden. Ondertussen geeft onze gids nog even uitleg over hygiëne en handenwassen. Iets wat ons een behoorlijke opgave lijkt in deze baksteenwereld.